Zorg

Patiënt en cliënt centraal – ondanks alle dynamiek.
Ontdek

Met een toenemende druk op budgetten en financiering, grote verwachtingen omtrent de effecten van marktwerking, toenemende mondigheid van patiënten en stakeholders en daarnaast de onrust op de financiële en vastgoedmarkten van de afgelopen jaren, wordt van zorgorganisaties een constante focus op het beheersbaar houden van de financiële budgetten gevraagd. De focus varieert van meer aandacht voor de financiële draagkracht van de verzekeraar bij de inkoop van verzekeringsoplossingen nu de schaal van de risico’s steeds groter wordt, tot het ontdekken van de eventuele aansprakelijkheidsgevolgen bij het ontwikkelen van nieuwe verdienmodellen. De integratie van de verschillende domeinen binnen de zorg (langdurig, curatief en mantelzorg) neemt steeds toe, waardoor verantwoordelijkheden soms diffuus worden. Maar de belangen van patiënten en cliënten dienen ondertussen net als voorheen voorop te staan.

Raetsheren is al vele jaren actief bij de innovatie, ontwikkeling en uitvoering van (verzekerings)oplossingen voor het publieke domein. Voor ziekenhuizen en zorginstellingen bieden wij oplossingen die een belangrijke bijdrage leveren aan de kwaliteit, prijs en stabiliteit van uw verzekeringsdekking en ontwikkelen ook in co-creatie met de verantwoordelijken voor het risicomanagement maatwerk, dat zich baseert op de ambities van de zorginstelling en de daarmee gepaard gaande risico’s.

 

Risicomanagement Zorg

Risico’s hoeven het gevraagde ondernemerschap niet in de weg te staan

Wim Mulder, segmentleider Zorg van Raetsheren

Er zijn geen standaard risico’s

‘De zorg heeft op dit moment als opgave, meer te doen met minder geld. Als instrument is onder andere een transitie naar marktwerking ingezet onder druk van de overheid. Niet langer wordt gewerkt met gegarandeerde budgetten, maar er wordt gekeken naar prestaties en productie. En daar ontstaan nieuwe situaties uit, die we in de zorg voorheen niet kenden: faillissementen, prestatiedruk, concurrentie. Het vraagt om een ander ondernemerschap van de zorginstellingen.
De risico’s veranderen en groeien dus, maar onder dit alles mag de kwaliteit natuurlijk niet lijden, want het gaat hier om een kwetsbare doelgroep. We zien dat risico’s die altijd al latent aanwezig waren, nu zichtbaar worden en de continuïteit van de organisaties en de processen bedreigen. En daarnaast komt dan bij voorbeeld ook nog de ontwikkeling van ICT in de zorg, die naast alle zegeningen van samenwerking en gegevensdeling natuurlijk ook privacyrisico’s met zich meebrengt.
Wij vinden een belangrijke taak voor ons weggelegd in het aanbrengen van bewustzijn bij de organisaties en bestuurders in de zorg. Onze ervaring met de risico’s van ondernemen maken inzichtelijk waarover het dan precies gaat. En op die manier kunnen wij zorgen dat risico’s het gevraagde ondernemerschap niet in de weg komen te staan.’

‘Daarnaast bieden we op geheel eigen wijze oplossingen voor de zorgorganisaties. Dat zijn nooit panklare oplossingen, want daarmee weet je nu juist niet of je afdekt wat je zou moeten afdekken. Er zijn namelijk geen standaardrisico’s. Ook hier speelt bewustzijn de hoofdrol: we gaan niet uit van aannames, maar van feiten, die we onderzoeken in een inventarisatie. Als iets nooit is gebeurd, kun je er niet van uitgaan dat het ook nooit zal gebeuren. En iets dat in het kleine zich op een bepaalde manier voordeed, zal zich als het groter wordt wellicht anders gedragen.
Dus wij baseren ons nooit op het bekende, maar beginnen doelbewust iedere keer opnieuw, voor elke opdrachtgever. Met als benchmarks onze eigen ervaring en expertise, maar ook die van anderen. En we zijn daarin eigenwijs als het moet, we durven iets te zeggen; we redeneren niet vanuit de oplossing maar vanuit het probleem en brengen dat in de volle breedte onder de aandacht van de opdrachtgever.’

‘Je mag eenvoudigweg er niet van uit gaan dat “de systemen werken”, om het zo maar uit te drukken. Er kan altijd van alles mis gaan. Neem bij voorbeeld het geval van een ziekenhuis dat tijdens werkzaamheden een stroomstoring opliep. De noodstroomvoorziening bleek het ook niet te doen. Daardoor moesten ineens veel ambulances gaan rondrijden, om acute patiënten over te brengen naar andere ziekenhuizen. Om dat goed mogelijk te maken, werd een deel van het terrein afgezet. En daardoor konden de verantwoordelijke experts van het ziekenhuis, die werden opgeroepen om de kwestie op te lossen, het ziekenhuis niet bereiken. Je verzint het niet, het gebeurt gewoon.
We zien dit soort complexiteit veel in de zorg. Dat los je niet op met een protocol. Het gaat niet eens zozeer om de directe aansprakelijkheid, maar om de grote schades die kunnen ontstaan en die zelfs bedreigend kunnen worden voor de continuïteit van de organisatie. Daarom dus kun je niet uitgaan van aannames en kijken wij altijd naar de feiten.’